Rozdział 2 - Zaproszenie na kolację.

- Dobra dziewczyny, czas na przemianę - powiedziała Sakura.
- Henge no Jutsu - krzyknęły wszystkie formując pieczęć.
PUUUFFF... wszystkie zmieniły się w Gai-sensei'a.
- Jeśli tak to ja też się zmieniam - krzyknął Brewka. - Oiroke no Jutsu.
- Niemożliwe... Lee ? Ninjutsu ? Kiedy on się tego nauczył ? - zapytała zszokowana Haruno.
PUUUFFF... Lee zmienił się ... wróć, założył damski kostium kąpielowy.
- Lee, idioto ! - krzyknęła ... ? W sumie krzyknął Gai-sensei.
W wyniku dostania pięścią w głowę od sensei'a Super Brewki, Rock o mało się nie utopił. Chwilę później zaczął się pojawiać guz wielkości arbuza.
- Czy coś mnie ominęło ? Gdzie dziewczyny ? - wpadł do źródła nagi Naruto. Jeden z sensei'ów zemdlał.
- Cholera ! Hinata ! - krzyknęł jeden z Gai-sensei'ów.
- Hinata-sama ! - krzyknął Neji.
- Lee, czemu masz na sobie kostium kąpielowy Sakury ? - zapytał zdumiony Uzumaki.
Jeden z sensei'ów wyskoczył z wody po czym krzycząc "żryj to", wbił się w głowe biednego Brewki po raz drugi dzisiejszego wieczoru.
- A tak na marginesie... Czemu jest pięciu sensei'ów Ultra Brew ? - zapytał skołowany Naruto.
- Dziewczyny idziemy stąd ! - krzyknął jeden z Maito Gai'ów.
Po czym wszystkie "dziewczyny" wyszły.
- Upierdliwce. - powiedział Shikamaru. - Idę do domu na kolacje. Na razie.
Reszta chłopaków została.

***

DING DONG! Ktoś zaczął dzwonić dzwonkiem, więc nasza No Sabaku poszła zobaczyć kto ją może nękać o tak późnej godzinie.

- Cześć, słuchaj wybacz za to dzisiaj, i za Uzumaki'ego, on jest idiotą. - powiedział Shikamaru na wstępie.

- No cześć ... tylko tyle przyszedłeś mi powiedzieć ? - zaśmiała się blondynka.

 - W sumie to .. nie. Moja mama zaprasza cię właśnie na kolacje. Nie pytaj czemu, bo i tak ci nie powiem. - skwasił się Nara.

- Ale ..?

- Nie pytaj. Chodź - powiedział szatyn łapiąc niebieskooką za ręke. Temari zaczęła się rumienić.

Gdy dotarli już na miejsce Shikamaru wbił do domu jak burza.

- Miło państwo znowu widzieć - powiedziała Temari, wchodząc za ciemnookim.

- Nam również miło cię widzieć - odpowiedziała pani Nara. - Zapraszam do stołu.

Blondynka będąc pierwszy raz w mieszkaniu chłopaka zaczęła się rozglądać po salonie. Był tam telewizor na, którym Pan Shikaku oglądał program o gotowaniu. Było tam równieź pełno wazonów z kwiatami, chyba pani Yoshino lubi tulipany. W środku bardzo ładnie pachniało, od razu widać było to ciepło bijące od całej rodziny.

- O cholera ! - krzyknął szatyn.

- Shikamaru ! - oburzyła się pani Nara.

- Wybacz ! Zapomniałem dać Asu jego prezentu ! Zaraz wracam ! - wycharczał ciemnooki, łapiąc niebieską torebkę i wybiegając z domu.

- Kto to jest Asu ? - zapytała zaciekawiona No Sabaku.

- Nazywa się Asureani, to Shikamaru wymyślił dla niego to dziwne zdrobnienie. Od dzisiaj, roczny syn Kurenai i Asumy... Shikamaru pewnie poleciał dać mu jego prezent. - odpowiedział z entuzjazmem pan Shikaku.

- Miło nam, że zgodziłaś się do nas przyjść - powiedziała pani Nara.

- Nie, to ja dziękuje za zaproszenie - uśmiechnęła się Temari. W tym czasie pan Shikaku poszedł do kuchni.

- Chciałam powiedzieć, że cieszę się, że jakaś rozsądna kobieta idzie na tą misje. - odwzajemniła uśmiech pani Yoshino.

- Ale Ino też idzie. - odpowiedziała blondynka.

- O ! To, aż dwie rozsądne kobiety ! - zaśmiała się pani Nara. - Proszę zaopiekuj się moim synkiem... on jest... strasznie leniwy i nic nie bierze na poważnie - posmutniała pani Yoshino.

- Nie ma sprawy, Yoshino-sama. - powiedziała z uśmiechem No Sabaku. "Ha ! Jak powiem mu, że jego własna matka kazała mi się nim opiekować to chyba padnie ze wstydu. Od jutra, akcja : sprawić by ten leń był zakłopotany do szpiku kości !"

- Proszę, mów do mnie po prostu Yoshino. - odezwała się mama Shikamaru.

- Dobrze.. Yoshino - powiedziała z uśmiechem blondynka.

***

*W tym samym czasie u Shikamaru.

 "Cholera, co ze mnie za idiota, proszę, Kurenai, nie śpij jeszcze." - błagał w myślach szatyn.

PUK PUK! Usłyszała kobieta, więc wstała z fotela, odłożyła czasopismo i poszła otworzyć drzwi.

- O, witaj Shikamaru, co chcesz ode mnie tak późno ? - zapytała szatynka.

- Mam prezent dla Asu. - wysapał ze zmęczeniem Nara.

- O, dziękuje - podziękowała z uśmiechem czerwonooka. - Wejdziesz ?

- Wybacz, mam w domu gości,a jutro rano zaczynam misje. Powiedz Asu, że prezent jest od wujka Shikamaru. - powiedział Shika. - Na razie.

- Dobranoc ! - wykrzyczała za nim z uśmiechem Kurenai. - Co za nieogarnięty chłopak, zupełnie jak ty Asuma, eh... Dobrze go wyszkoliłeś. - powiedziała zamykając drzwi.

***

- A powiedz mi Temari... Czy między tobą, a Shikamaru coś jest ? Jak nie chcesz nie musisz odpowiadać, pytam z czystej ciekawości, wiesz, taka matczyna ciekawość, poza tym myśle, że byłby z tobą szczęśliwy i umiałabyś go dopilnować. - wyszeptała na jednym oddechu szatynka.

- Eeee, aaa... zn.. jaa.. i on... - zacięła się blondynka. W tym momencie Shikamaru wszedł do domu. Temari zaczęła się jeszcze bardziej rumienić.

"Czemu ona się rumieni ? Boże, matko co ty jej znowu powiedziałaś" - załamał się chłopak. Matka Shikamaru poszła do  kuchni.
- O czym rozmawiałyście ? - zapytał szatyn blondynke.
- Em... no o niczym. - dziewczyna znowu zarumieniła się.
- Shikamaru przynieś Temari ciasto. - powiedziała Yoshino wychodząc z kuchni i trzymając w ręku patelnie.
- Upierdliwe baby... - wymruczał Shikamaru, podnosząc się z krzesła.
- Coś ty powiedział ?! - krzyknęła Temari. Chwilę później oberwał wachlarzem w twarz i patelnią w łeb.
- Już nic, już nic. - powiedział i poszedł po ciasto.
*Godzinę później.
- Dziękuje za kolacje i deser, było pysznie - powiedziała z uśmiechem na ustach dziewczyna. - Będę się już zbierać.
- Shikaramu odprowadź Temari do domu. - powiedział pan Shikaku.
Gdy dotarli już do mieszkania No Sabaku i dziewczyna już miała wejść po schodach, Nara złapał ją za ręke i wyszeptał jej do ucha - Miłych snów.
Dziewczyna drgnęła po usłyszeniu jego słów. Odwróciła się po czym pocałowała go w policzek i wbiegła do domu.