Rozdział 15 - Kocham cię Temari.

Gaara poprosił mnie dzisiaj bym pomógł mu w zorganizowaniu treningu dla Matsuri, dlatego grzecznie odmówiłem i w tył zwrot. Miałem własne problemy, dotyczące pewnej blond osóbki, która od pewnego czasu się do mnie nie odzywała, przez to co zaszło na dachu. Postanowiłem kupic jej prezent na przeprosiny, więc urwałem się z pracy wcześniej (Gaara znowu będzie chciał mnie zabic, ehhh) i wyszedłem na miasto. Wyciągnąłem papierosa i zapaliłem przechodząc koło Akademii. Patrząc przez chwilę w okno zauważyłem krzyczącą i wyrywającą sobie włosy Moegi. Rozumiem ją doskonale... pracowanie z dziecmi z Akademii to tak jakby kopac sobie grób.

Przechodziłem koło sklepów i rozglądałem się za czymś co mógłbym jej kupic. Co chwilę ktoś do mnie podchodził i wciskał jakąś ulotkę. Oczywiście wszystkie były zniżką na jakąś potrawę z piasku. Jejku, jak patrzę na piasek to robi mi się niedobrze. Pewnie dlatego od rana jestem taki zamulony i wkurzony, w końcu jesteśmy na pustyni... gdzie jest piasku po uszy.

Naprzeciwko mnie szedł Naruto, a gdy mnie zauważył od razu do mnie podbiegł i zaczął nawijac. - Yo, Shikamaru. Jak tam ? 

- W porządku. Szukam prezentu. - odpowiedziałem mu i starałem się go wyminąc, ale ten zaczął iśc obok mnie.

- O a dla kogo ? Może ci pomogę. - powiedział. On ma mi pomóc ? Chyba w zrujnowaniu mojego życia, lub ewentualnie wysadzeniu wioski w powietrze.

- Dla mnie, i nie, dzięki. - przyśpieszyłem tylko.

Więc Naruto, który chciał mi dotrzymac kroku również przyśpieszył. - Po co kupujesz prezent samemu sobie ? Oj no dawaj, pomogę ci wybrac to co sam chciałbyś dostac. 

Jak państwo widzą jego mózg nie działa zbyt dobrze. 

- O patrz, idzie Tenten. To właśnie z nią się umówiłem, narka. - zauważyłem ją stojącą przy kwiaciarni, więc wykorzystałem jej osobę by odczepic się od tego natręta. 

Oczami wyobraźni już widziałem kartki porozwieszane po całej Konosze, głoszące "Shikamaru i Tenten są razem" lub coś w ten deseń.

Podszedłem do niej, złapałem pod rękę i szepnąłem do ucha. - Udawaj, że byłaś ze mnę tutaj umówiona. Proszę inaczej nigdy nie uwolnię się od Naruto, a mam dzisiaj naprawdę dużo roboty. 

Ona kiwnęłam tylko głową na tak, uśmiechnęła się i pociągnęła mną by odwrócic się w stronę "natręta", po czym powiedziała na tyle głośno aby nawet on usłyszał. - Shikamaru, spóźniłeś się.

Spojrzała na mnie z błyskiem w oku, niby znaczącym, że teraz jest moja kolej na wymyślenie jakiejś kwestii. Tylko jedno przyszło mi do głowy więc to powiedziałem. - Wybacz, ale Gaara trzymał mnie bardzo długo w biurze.

Poszliśmy w stronę przeciwną niż Naruto, a gdy koło niego przechodziłem ten tylko mrugnął do mnie i uśmiechnął się. Aaaaa... ale się wkopałem. 

- Ej Tenten, co chaiałbyś dostac, gdyby ... na przykład Neji chciał ci kupic prezent. - zwróciłem się do niej. Dziwnie było mi z nią rozmawiac. Nigdy nie rozmawialiśmy twarzą w twarz, a tu zostaliśmy sam na sam. W sumie wokół nas było pełno ludzi, ale tłum nie zalicza się do wsparcia psychicznego.

- Broń ! - stwierdziła z uśmiechem mocno ściskając swoje ręce. - A czemu pytasz ? Neji coś ci mówił ? 

Szlag ! Zaraz wysunie jakieś błędne wnioski, a tym sposobem pogrążyłbym Neji'ego.

- Nie, nie, nie. To pytanie było czysto hipotetyczne. A coś innego niż broń ? - zapytałem z nadzieją.

- Cóż, na pewno jeszcze nikt się nie wkurzył za to, że dostał kwiaty. Mógłby mi kupic perfumy, ponieważ dziewczyny lubią się pachnic dla kogoś kto im się podoba.... - i właśnie teraz przyznała się do tego, że podoba jej się Neji. Zdając sobie sprawę z tego co powiedziała, przyłożyła mi pięśc do nosa i odchrząknęła. - Jeśli komuś piśniesz o tym słówko, to skończysz przebity przez moją włócznię. 

- Jasne, jasne. Szczerze to mnie to mało interesuje. Mów dalej. - powiedziałem szybko.

Tenten odsunęła się trochę ode mnie i kontynuowała. - Na czym to ja... a tak, dziewczyny lubią się pachnic dla kogos kto im się podoba, ale mogą też uznac, że śmierdzą i właśnie dlatego daliście im perfumy... no wiesz, żeby już nie śmierdziały w ich otoczeniu...

Eeeee.... cieszę się, że urodziłem się chłopakiem. Mózg dziewczyn jest chyba jakiś uszkodzony.

- Mógłby mi kupic pierścionek, ale przez przypadek mogłabym go zgubic. Takie rzeczy nie nadają się gdy jest się ninją. Z resztą gdyby kupił mi pierścionek pomyślałabym, że mi się oświadcza. Dlatego chyba ze stresu bym się udusiła z powodu braku powietrza. Mógłby też kupic naszyjnik ale taki też łatwo zgubic gdy się rozerwie przez przypadek.... - już miała coś jeszcze powiedziec, ale jej przerwałem.

- Dobra, dzięki Tenten, powiem mu to wszystko. - powiedziałem i poszedłem przed siebie. Ta stała tylko w miejscu rumieniąc się lekko. Natomiast ja już wiedziałem co kupic Temari.

Obszedłem chyba z dwadzieścia sklepów spotykając przy tym Matsuri, Kibę z Akamaru i tą laskę z ANBU. A no i oczywiście wyczyściłem mój portfel do zera. Ehhh...

W końcu wyszło na to, że kupiłem jej białe róże, perfumy, ciasto truskawkowe (podobno bardzo lubi truskawki), wachlarz w truskawki i naszyjnik z sercem.

Wszedłem do pustego domu zawalony reklamówkami i z trudem dowlokłem się do mojego pokoju. Naszyjnik, perfumy i wachlarz zapakowałem razem do papieru ozdobnego. Wlazłem na dach, rozłożyłem koc, obok położyłem ciasto, kwiaty i te zapakowane drobiazgi. Przyniosłem sake, kieliszki, talerze i widelce, po czym wszystko ułożyłem na swoich miejscach. Teraz zostało tylko czekac na Temari. 

Wróciłem z powrotem do mojego pokoju, przebrałem się i zszedłem na dół coś zjeśc. Nagle do mieszkania weszła Ino i od razu rzuciła mi "pytanie". - Zaraz z miasta wrócą ci wszyscy idioci i dziewczyny. Pomóż mi zrobic kolacje. 

Gdy spróbowałem się z tego jakoś wykręcic, ta spojrzała na mnie zabójczym wzrokiem i już wszystko było jasne... albo jej pomogę, albo zginę w męczarniach...

JEZU JAKIE TO WSZYSTKO JEST UPIERDLIWE !

Zrobiliśmy sałatkę, która składała się tylko z sałaty... mniam... Zupa się gotowała, mięso na patelni skwierczało. Bułki czekały już na te kawałki mięsa. Zrobic hamburgery jest łatwo.... ale gdy musisz je robic dla dziewiętnastu osób i Chouji'ego.... cóż kolorowo nie jest. 

Dalej Ino mogła sobie poradzic sama więc rozłożyłem się na kanapie i włączyłem telewizor. Drzwi otworzyły się nagle z hukiem, a do środka próbowali wejśc Kiba z Naruto przepychając się nawzajem. Za nimi wszyscy grzecznie czekali, aż ci w końcu przestaną. Oczywiście ta dwójka niechcący wyrąbała drzwi z zawiasów (znowu), a następnie Sakura wbiła im się pięścią w głowy (znowu) krzycząc, że są największymi idiotami jakich nosiła ziemia, a potem Hinata (znowu) spróbowała je włożyc na miejsce, ale oczywiście (znowu) niechcący oderwała klamkę, dlatego wkurzony Neji (znowu) musiał wszystko naprawiac. Za to Gaara (znowu) wyglądał jakby miał się popłakac, a Kankuro (znowu) stwierdził, że mieszka z małpami. Zwykła codziennośc. 

Potem wszyscy rzucili się na żarcie i zaczęli jeśc jak świnie, kłócąc się o każdy kawałek, w wyniku czego większosc lądowała na ziemi. Wziąłem cztery kanapki, które wcześniej zrobiłem i zjadłem je. Nie miałem zamiaru kłócic się z nimi o każdy kawałek jedzenia. Bez przesady...

Gdy wszyscy już zjedli, rozsiedli się we wszystkich możliwych miejscach i zaczęłiśmy oglądac film. Tym razem padło na horror. Wystraszona Hinata co chwilę zamykała oczy. Naruto, Kankuro i Konohamaru co chwilę się śmiali. Gaara siedział jak na szpilkach. Matsuri co chwilę wtykała twarz w ciuchy Gaary, by nie patrzec na te najstraszniejsze sceny. Udon płakał co chwilę, a Moegi starała się go pocieszac. Kiba co chwilę robił jakieś gwałtowne ruchy, a Akamaru podkulił ogon i zaczął piszczec. Ino miała coś nie wyraźną minę, a Tenten, Sakura i Temari wyglądały jakby się nudziły. Chouji siedział z zamkniętymi oczami, zatkanymi uszami i opychał się chipsami. Sai malował co ciekawsze scney z filmu. Shino miał twarz bez wyrazu jak zwykle, a Lee i Neji krzyczeli coś w stylu "Nie zaglądaj do tej szafy Muriel", albo "Zostaw ją ty parszywy demonie". 

Film się skończył i wszyscy zaczęli zbierac się do swoich pokoi. Podszedłem do Neji'ego i powiedziałem mu o czym rozmawiałem dzisiaj z Tenten i, że chciałaby dostac od niego broń i kwiaty. Ten tylko zarumienił się na moje słowa i poszedł na górę.

Nie miałem co więcej robic, więc poszedłem do siebie i od razu wlazłem na dach. Wszystko było ułożone tak jak wcześniej i grzecznie na mnie czekało. Postanowiłem pójśc po Temari, dlatego przeszedłem na drugą stronę dachu i wślizgnąłem jej się do pokoju przez otwarte okno. Jej jeszcze nie było, dlatego usiadłem na  łóżku i postanowiłem poczekac. Chwilę później weszła do pokoju wykąpana, z mokrymi włosami i w pidżamie. 

Spojrzała na mnie zdziwiona i spytała. - Co ty tutaj robisz ? 

- Czekam na ciebie. - odpowiedziałem.

- Ale po co ? - po jej głosie stwierdziłem iż naprawdę była zdziwiona.

- Chodź na dach. - powiedziałem stojąc na parapecie i wdrapałem się na dach. 

Temari poszła w moje ślady, a gdy już była na górze zakryłem jej oczy.

- Co ty robisz ? - spytała zdziwiona. 

- Nie podglądaj. - powiedziałem tylko i zacząłem ją prowadzic. Gdy dotarliśmy do kocu, odkryłem jej oczy i spojrzałem na nią. Była zszokowana.

Usiadłem na kocu i poklepałem miejsce obok siebie, by usiadła. Tak zrobiła, a ja spojrzałem na nią i powiedziałem. - Przepraszam za tamto ostatnio... nie bardzo... wiedziałem co robię.

- A więc to o to ci chodzi.... nie no, wszystko w porządku. - odpowiedziała i uśmiechnęła się nie szczerze.

Wziąłem kwiaty i podałem jej. - To dla ciebie.

Ta spojrzała na mnie zdziwiona, ale przyjęła kwiaty. - Dziękuje.

- Dobra, a teraz czas na.... - sięgnąłem po te większe pudełko. -... ciasto truskawkowe !

Temari zaczęła się śmiac z mojego chorego entuzjazmu. Nałożyłem jej na talerz duży kawałek i nalałem sake do kieliszka. 

Zjedliśmy całe ciasto i wypiliśmy całe sake. Kręciło nam się trochę w głowach, ale nie było najgorzej. 

- Dobra, było miło ale się zbieram. - powiedziała, wstała i otrzepała kimono.

 Już miała ruszyc, ale złapałem ją za rękę. - Czekaj... zostań.

Blondynka usiadła z powrotem na miejscu, a ja sięgnąłem po paczuszkę i podałem jej. Ona znowu spojrzała na mnie zdziwiona, ale rozpakowała prezent. Najpierw zauważyła wachlarz w truskawki, wzięła go w ręce, przyjrzała się i zaczęła śmiac. Następnie do ręki wzięła perfumy, popsikała nimi nadgarstek i powąchała. - Piękne. - westchnęła.

Patrzyłem z uśmiechem jak przypatruje się ostatniemu prezentowi - naszyjnikowi. Wzięła go delikatnie w dłonie i opuszkiem palca dotknęła rubinowego serduszka na środku. Mina jej stężała i powiedziała. - Nie mogę tego przyjąc, nie chcę byś wydawał na mnie tyle pieniędzy. 

- Tak, jasne, pomogę ci założyc..... czekaj, co ? - zapytałem zdziwiony. 

- To co słyszałeś. - powiedziała i odłożyła naszyjnik na miejsce. 

- Kupiłem go specjalnie z myślą o tobie i nawet nie myśl, że się wykręcisz od przyjęcia go. - stwierdziłem, wziąłem naszyjnik w ręce, podszedłem do niej od tyłu, ukląkłem i zacząłem zapinac jej go na szyi. 

Temari nic już nie powiedziała, ale gdy skończyłem go zapinac odwróciła się przodem do mnie i pocałowała mnie w usta. Przez chwilę byłem tak zdziwiony, że stałem jak słup, ale po chwili, gdy dotarło do mnie co się dzieje, objąłem ją i zacząłem oddawac pocałunki. 

Całowaliśmy się długo, ale gdy już skończyliśmy, ułożyliśmy się przytuleni do siebie na kocu.

Pocałowałem ją w czubek głowy i powiedziałem. - Kocham cię Temari. 

W odpowiedzi nie usłyszałem nic. Temari bardziej przycisnęła swoją twarz do mojej klatki piersiowej bym nie zobaczył jej rumieńców. Nie skomentowałem tego. Jak na razie to mi wystarczało. 

Wyszło na to, że zasnęliśmy na dachu. 

____________________________________

Bardzo, bardzo, bardzo ładnie proszę o komentarze